Blog

Verboden sex keihard genomen worden

Dec 27, 2017 / By : / Category : Hd porn pics free celebrity porn

verboden sex keihard genomen worden

.

Thuisontvangst vrouwen sex free



verboden sex keihard genomen worden

.



Thuisontvangst zwolle kutje verwennen


Dus ik loog tegen beide ouders… Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als in die periode van mijn leven. Met mijn vriend heb ik ook een duidelijke afspraak en gelukkig zijn we het er over eens. We zijn nu 10 jaar samen Verliefd zijn kan iedereen worden, en als het ons onverkomt zijn we er eerlijk over en gaan dan kijken wat het beste is voor iedereen, open en eerlijk.

Pijnlijk en moeilijk, ja, natuurlijk! Maar een persoon in een leugen laten leven, is nog veel pijnlijker voor iedereen. Zij laat horen hoe erg het voor de kinderen is als de volwassenen alles maar door laten sudderen, zgn.

Maar kinderen voelen alles en juist het niet weten wat er speelt maakt ze onzeker. Hallo Ik heb afgelopen dec een vrouw leren kennen , ze is gelukkig getrouwd en heeft en man en 3 kinderen.

Zelf ben ik ook getrouwd, maar alles behalve gelukkig. Ik heb een paar maal op het punt gestaan om te scheiden, maar tot nu toe nog niet gedaan, omdat het ook een grote financiele naslag zal hebben.

De vrouw en ik houden erg veel van elkaar en hebben het gevoel dat onze liefde steeds sterker word, we kunnen geen dag zonder elkaar. Ik wil dit huwelijk niet kapot gaan maken omdat het ook voor haar grote gevolgen heeft, het is alleen dat ik niet weet hoe het nu verder moet gaan, ik ben eigenlijk radeloos, maar zoals ik nu zie ben ik niet de enigste met dit probleem.

Afgelopen september een reactie geplaatst. Af en toe bekijk ik deze pagina eens en zie dat er zoveel mensen leven met een geheim, met een verscheurd hart, met opgekropte emoties. En dat allemaal terwijl het allemaal leuk zou moeten zijn, geen mens verdient pijn.

Voor mezelf geldt dat ik nog steeds in hetzelfde pakket zit. Inmiddels ben ik bij mijn man weg, woon ergens anders,scheiding is in werking. Heel naar, heel pijnlijk, enorm veel schuldgevoel. Weliswaar ben ik nog steeds bij mijn geliefde die inmiddels ook gescheiden is. Er wordt nog steeds over een toekomst gepraat. Teveel mensen zullen gekwetst worden en er zal met een beschuldigende vinger gewezen worden dat we elkaar zagen als de reden van onze scheidingen.

Zo is het niet gegaan maar onze waarheid zal niet de waarheid van een ander of onze ex-partners zijn. Daarnaast wil ik ook nooit weer in de valkuil van een huwelijk stappen en heb ik besloten om een plek voor mezelf te zoeken, zelf een huis te kopen.

Dat doet hij ook en daar zal hij ook een groot gedeelte van de tijd zijn kinderen hebben en grootbrengen. Ik wil daar liever geen deel van uit maken. Samen hebben we het goed genoeg, ik maak geen deel uit van hun bloedband. Ik heb geen duidelijke boodschap maar ik zou wel willen zeggen dat naar je hart en je gevoel luisteren heel goed is maar wees je bewust van het schuldgevoel dat je weleens de rest van je leven op je schouders gedrukt kan voelen liggen..

Toch had mij dat er niet van weerhouden om volledig voor mijn nieuwe liefde te gaan. Sterkte aan iedereen die dit herkent.. Het doet me goed je verhaal te lezen…. P, geef je gevoel de ruimte. Het is hartverscheurend om tussen de liefde in te staan. Liefde gaat boven de wet uit,lijkt het wel.. Overdenk alles heel goed maar weet dat je maar één keer de kans hebt om je liefde te vinden. Heb je haar inmiddels ontmoet? Iedere dag voolt anders maar uieindelijk moet je kijken naar de rode draad en wat jou gelukkig maakt..

Maar zorg dat het je niet verteert, dat is het niet waard. Een huwelijk breken is tragisch maar iedere partij komt er doorheen, misschien zelfs wel sterker..

Toen ik mijn jeugdliefde weer ontmoette sloeg de vlam meteen weer in de pan. Allebei getrouwd en jonge kinderen. Mijn huwelijk was niet je-van-het en t zijne was goed. Hij wilde wel met mij verder maar was bang dat hij er spijt van zou krijgen dat hij zijn gezin in de steek had gelaten. Hoe gek ik ook op hem was, dàt begreep ik heel goed. Toen hij me dat vertelde had ik nog niet aan scheiden gedacht. En ik vind dat je je geluk niet moet bouwen op t ongeluk van een ander.

Om onszelf te beschermen hebben we elkaar amper met een vinger aangeraakt. Er is niets mis met zelfbeheersing, ook niet als dat moeilijk is. Anderhalf jaar later ben ik gescheiden, omdat mijn man me al 12 jaar in de kou had laten staan.

Dat werd me niet te ontkennen duidelijk door wat die jeugdliefde me had laten voelen en door wat ik nog steeds voor hem voelde.

Voor mijn kinderen vond ik t heel erg maar ik vond dat ik geen andere keuze had, want praten met mijn ex-man hielp niet. Hij was niet zorgzaam en zeker niet lief. Ik ben nu 15 jaar verder. Ik vroeg hem in die jaren af en toe per sms hoe t gaat. Dat was voor mij genoeg, als ik dat wist. Dit jaar zijn we n ietsie-pietsie toegankelijker voor elkaar aan t worden. Ook al slaan je de vlammen uit van verliefdheid en weet je bijna niet hoe je van iemand af moet blijven en gieren de hormonen door je lijf, en ook al heb je maar een zo-zo relatie, we kiezen zèlf wat we er mee doèn.

Natuurlijk heeft t me vaak verdriet gedaan, maar dan probeerde ik er minder vaak aan te gaan denken. Met wilskracht lukt veel. Selene, ik begrijp je. Je hebt er onder geleden. Wat jij vertelt heb ik ook eens tegen n man gezegd die vreemdging. Of hij nou werkelijk dacht dat zijn kinderen niet weten dat hij zoiets doet en wat het met die kinderen doet!

Of hij niet wil dat zijn zoons straks respect hebben voor hun vriendinnen. En de spanning in huis. Dat is erg voor n kind. Als je getrouwd ben heb je natuurlijk beloftes gemaakt dat je trouw zal blijven en er zal zijn tot de dood jullie scheid. Maar je kan liefde niet tegen houden, je kan nooit van te voren weten hoe de toekomst zich zal brengen. Je trouwt op dat moment met je vriend omdat je op dat moment denkt dat het goed is en goed voelt.

En twijffelt niet aan elkaar waar wachten jullie dan nog op? Je ben al op iemand anders gevallen en heb alle risico;s al genomen en wilt ook nog verder met die ander. Om bij iemand te blijven omdat je getrouwd ben en kinderen hebt,maak jejezelf niet gelukkig mee en je word er alleen maar verdrietig van leef zolang het nog kan,en geniet van je leven maar dat kan niet als je dood ongelukkig bent,en met iemand in 1 huis zit waar je eigenlijk helemaal niet wilt zijn,volg je hart en doe wat goed is en wat je zelf wilt maak je keuzes en trek niet teveel aan wat andere zeggen uiteindelijk heb jejezelf er alleen maar mee.

En zo is het maar ook. Alleen het ergste van alles is dat sommige vrouwen nog zo ziek zijn en zeggen als jij met haar verder gaat krijg jij je kind niet meer te zien.

Ze wilt een liefde tegen houden maar de twee personen die verliefd zijn op elkaar willen heeel t helemaal niet stoppen en geven alles een btje een rust. Zoveel pijn en verdriet Iemand anders zn geluk afnemen Zouden die dan nog bij elkaar terugkomen? Ze zeggen dat je liefde niet tegen kan houden. Tja, die vrouwen en mannen bestaan. Hij mag ze gelukkig zien en deelt in het ouderschap.

Voor mezelf geldt dat ik wel blij ben dat ik geen kinderen met mijn man heb want ik voel me nu al zo verschrikkelijk schuldig dat ik hem verlaten heb, dat zou mét kinderen nog een veel grotere tragedie opgeleverd hebben. Ik vraag me af of meer mensen op dit forum mijn gevoel herkennen: Ik zou terug gaan om mijn schuldgevoel kwijt te willen en niet voor mezelf.

Ik weet dat ik met mijn nieuwe liefde zoveel meer gelukkig ben en dat er chemie is maar waarom verteert het me allemaal zo? Ik ben al meer dan een half jaar weg en heb nog steeds niet de officiele scheiding aangevraagd.. Soms weet ik het even niet meer.. Iemand tips of een verhelderende kijk op de zaak? Is meer dan welkom.. En vanavond zetten we dus wel de definitieve handtekening onder ons scheidingsconvenant.

Hoe snel kan het gaan.. Ik geloof dat dit ook meteen mijn laatste berichtje hier zal zijn want vanav ligt de toekomst open en is mijn geheime liefde geen geheim meer.. Ja, dat blijft hij wel maar ik ben gescheiden en in staat om mijn eigen keuzes te maken. Maar het blijft moeilijk, helemaal omdat ik recentelijk tegen hem heb gezegd dat ik nooit kan en wil delen in zijn situatie als gezin, met zijn kinderen erbij.

Ik wil alleen maar zeggen dat er dus wel succesverhalen bestaan met mensen die beiden getrouwd zijn en dus wel bij elkaar komen. Ik vind dat nog steeds heel moeilijk om te bevatten maar toch is het zo. Dat gebeurt heel vaak niet maar toch is er altijd een kans, als je maar genoeg liefde en raakvlak voelt, dan heb je altijd een kans!

Sterkte voor iedereen hier, heb in moeilijke tijden veel aan jullie berichtjes gehad.. Je hoeft natuurlijk niet te antwoorden maar je schrijft dat je graag met hem huisje,boompje,beestje had gehad maar je wilt er niet zijn voor ZIJN kinderen? Dat begrijp ik niet. Sterkte voor de komende tijd. Bedankt voor je reactie. Ik snap ook wat je bedoelt. Ja, dat zou inderdaad minstens 1 kind inhouden.

Ons kind, zijn en mijn vlees en bloed. Maar hij heeft al drie kinderen. Ik werk zelf in een wereld waarin ik zie hoe enorm verdrietig en geraakt kinderen kunnen zijn die in een samengestelde gezinssituatie terecht komen.

Daarnaast leggen wij als volwassenen de kinderen een levensstijl op waar zij zelf niet voor gekozen hebben. Ik bedoel dit dus met de beste bedoeling voor die drie kinderen. Wij beredeneren alles op een volwassen manier maar dat kun je niet van kinderen verwachten. Ik wil dat zij de onverdeelde aandacht van hun vader krijgen en daar pas ik niet tussen. Het is best een rouwproces. We schelen 17 jaar dus een baby met een vader van 50 vind ik ook niet happy en ik wil niet dat zijn kids nog een halfbroertje of -zusje krijgen.

Hopelijk heb ik het nog een beetje duidelijk uit kunnen leggen.. Kinderen met mijn ex-man zag ik niet zitten en hij wilde dat ook niet. Maar helaas hebben we elkaar niet ontmoet op het moment dat dat wel mogelijk was geweest. Bedankt voor het wensen van sterkte, heb het nodig;-. Ik vind je een integer mens.

Blijf openstaan voor veranderingen in de toekomst t. Want niets is zeker. Voor t zelfde geld kijk je over 10 jaar achterom en zie je dat je een verrijking voor ze bent geweest. Wat je je nu helemaal niet voor kunt stellen. Ik wens je geluk in de liefde maar ook veel geluk met jezelf! Wel heel mooi om te merken dat je rake dingen zegt.

Jij zegt precies datgene wat ik ook denk. Graag zou ik willen dat de situatie anders was. Het is zo frustrerend dat ik mezelf nu weer aan de kant schuif. Ik hou enorm veel van hem, meer dan ik ooit van iemand dacht te kunnen houden. Maar ik zou zo graag tegen hem willen zeggen dat ik graag een gezin met hem zou willen maar ik weet verstandelijk dat het niet kan. Dat is wel moeilijk en bijna een rouwproces.

Helemaal gezien het feit dat ik nog niet eens 30 ben en dus nog best wel kansen had gehad. Maar ik geloof ook dat de liefde me hier doorheen kan trekken. Ik ben benieuwd naar jouw verhaal, Bep. Kun je je zo goed inleven of heb je iets soortgelijks meegemaakt? Ik ben absoluut geen kortzichtig persoon, ik geloof niet in 1 ware, er zullen meerdere personen rondlopen waar het mee klikt.

En ja, dan kan het zeker gebeuren dat je verliefd wordt op een ander. Maar wat bezielt mensen toch om vervolgens zo te liegen en bedriegen, waarom gun je de vaste trouwe partner dan ook niet de kans op een ander leven.

Niet kunnen kiezen, of niet wíllen kiezen? Als je dan zo zeker weet de zogenaamde ware te zijn tegengekomen, verlos dan je partner van alle leugens en bedrog. Waarom iemands vertrouwen zo beschamen, dat kan iemand voor een levenlang beschadigen. Kies voor elkaar, als je elkaar helemaal hebt gevonden maar dan wel in alle eerlijkheid. Wees zo fatsoenlijk en stap eerst uit de bestaande relatie, dat zijn normen en waarden. Behandel een ander zoals je zelf ook behandeld wil worden.

En dan kun je in alle eerlijkheid gelukkig worden met elkaar. Verliefdheid is een overweldigend gevoel en kan niet of moeilijk worden gecontroleerd. Je kunt het niet aan of uitzetten. Maar gun je partner dan inderdaad ook de vrijheid om te kiezen en ben eerlijk. De waarheid zal wellicht hard aankomen, maar dat verdriet kan worden verwerkt.

Belogen en bedrogen worden laat een vreselijke stank achter, die lang blijft hangen en waarschijnlijk niet alleen bij degene die verlaten wordt! Het laat een vreselijke deuk in je onderbewustzijn waar je lang mee kunt worstelen. Wil genieten van je verliefdheid en echt uitvinden wat er uit die verliefdheid kan ontstaan, dan kom er voor uit en speel geen spel met andermans hart. Ik vraag me af of mensen die vreemdgaan beseffen hoeveel ze hun gezin kunnen schaden met hun gedrag? Je gezin verdient eerlijkheid en respect en als je een keuze maakt dan dien je daar rekening mee te houden.

Maar de reacties van een aantal mensen geven mij kriebels. Waarom komen jullie hier dan? Veel, heel veel mensen statistieken hebben het over 1 op de 3 en leeuwendeel is zelfs vrouw gaan vreemd. Dat is een bewuste keuze, dat begrijp ik maar de scheidslijn wordt heel dun als je relatie uitgeblust is.

Er zullen heel veel zijn die hun vreemdgaan niet melden en daarom hun ei hier kwijt willen. Het is een enorm geheim die je meedraagt. En vaak wil je je eigen partner niet kwetsen en hou je het voor diegene stil. Ja, het kwaad is dan al geschied en het leven met een geheim komt op den lange duur voor je eigen conto en het is je verdriet maar doe niet alsof je het beter weet en veroordeel niets waartoe ieder mens in staat kan zijn.

Ook ik ben getrouwd en heb een verboden liefde. Het is een vorm van emotioneel vreemdgaan. We hebben elkaar leren kennen via het internet middels een online game. Het begon zo onschuldig. Een beetje flirten in game. Het werd steeds leuker om met elkaar op te trekken en dingen te doen in de virtuele wereld, en niet kort daarna begonnen we ook buiten deze wereld met elkaar contact te hebben via sms verkeer.

Grappige en erotisch getinte opmerkingen begon het mee. Inmiddels zijn we aanbeland bij Skype en gebruiken we Videochat om contact te hebben, dagelijks.

We hebben al een aantal keren getracht te stoppen, maar om de een f andere reden lukt dit niet. We kunnen niet van elkaar wegblijven. Fysiek hebben we elkaar nog nooit ontmoet. Vooralsnog hebben we alles gedeeld, behalve fysiek contact.

Zij is inmiddels gescheiden. Ik ben nog getrouwd. Ze heeft me gevraagd of ik bij haar wilde komen en de rest van mn leven met haar wilde delen. Dit is inmiddels 1,5 jaar gaande. Er spelen twee dingen hierin een rol. Mijn hart zegt, ga ervoor. Je hebt maar 1 leven. Je kunt beter spijt hebben van de dingen die je gedaan hebt dan van de dingen die je niet gedaan hebt. Mijn hoofd zegt, je bent gek als je de 23 jaar van je huidge relatie weggooit.

Een collega en ik zijn gek op elkaar. Dit duurt al bijna 1,5 jaar en het gaat maar niet over.. Eerst knuffelen, toen kusjes geven, later zoenen en betasten en afgelopen week seks gehad.

Ik kan hem niet vergeten ik wil hem, ik weet dat wij voor elkaar bestemd zijn. Mijn eigen relatie is een beetje gedoofd.

Ik voel me niet meer geliefd. De passie is helemaal weg. Af en toe seks. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil het liefste met mijn collega verder maar ik weet niet of hij dat ook met mij wil. Ik denk dat het bij mij veel dieper zit dan bij hem.

Heb nog een heel leven voor me. Natuurlijk kan je iemand tegen het lijf aan lopen waarvan je denkt met jou kan ik veel gelukkiger zijn.. Als je verliefd op een ander bent en ook meer met die persoon wilt doen of hebt gedaan, heb dan tenminste nog respect voor de persoon waar je eerst gelukkig mee was en zeg het eerlijk! Dan kan die persoon zelf ook nog wat van zijn of haar leven maken in plaats van bij een ontrouwe partner blijven.

Ook ik zit in een sleur en ben een paar keer verliefd geweest op een ander, gelukkig waren dat slechts bevliegingen. Tot nu toe braaf trouw gebleven ondanks dat we niet intiem zijn. Nu ik gevoelens heb gekregen voor mijn muziekleraar, die ruim 20 jaar ouder dan ik en vrijgezel is, wil ik gewoon eens los gaan en een keer intens met hem vrijen, ik weet nl. Zal ik het doen? Ik ben bang dat ik hem daarna niet meer in de ogen kan aankijken omdat het privé muzieklessen zijn van ruim een uur. Voor een nieuw tv-programma zijn wij op zoek naar mensen die hun relatie verborgen houden omdat ze bang zijn voor negatieve reacties uit hun omgeving.

Bijvoorbeeld vanwege religie, leeftijdsverschil, geslacht, ras, omdat je geliefde een neef of een nicht is of dat je partner niet voldoet aan de eisen van je omgeving. Kan jij de relatie niet langer geheim houden en wil jij het uitschreeuwen hoe verliefd je bent?

En vind je het tijd worden dat jullie vrienden en familie jullie liefdeskeuze accepteert? Geef je dan nu op dan helpen wij je om jullie liefde op een mooie manier bespreekbaar te maken en bekend te maken. Stuur een mailtje naar [email protected]. Dacht dat ik abnormaal was, maar blijkbaar is dit niet zo. Niet een vrouw, maar de vrouw. Het is wederzijds,we houden ongelofelijk van elkaar, het is niet zo maar een verliefdheid, het is echt houden van, dat is ondertussen duidelijk na bijna 2 jaar.

Hoe hard we er ook tegen hebben gevochten, elkaar hebben proberen te mijden, het lukt niet om van elkaar los te komen. We willen beiden wel voor elkaar gaan,maar het lijkt er maar niet van te komen. De beide echtgenoten, haar man, mijn vrouw zijn ervan op de hoogte. We raken maar niet los van onze partner, en dat maakt het ongelofelijk moeilijk. Ons hart zegt kies voor het geluk, het verstand sputtert tegen, te meer omdat we als we willen allebei thuis verder kunnen, maar dan wel zonder geluk en liefde, waar we beiden al jaren in leven.

Tot je die ene tegenkomt! Ondertussen heb ik een appartement gehuurd, en woon allen. Mijn vriendin wou de kat uit de boom kijken, ze wil echt effectief de scheidingspapieren zien, voor ze de stap durft te zetten. En ik ben er zeker van dat ze het dan ook echt zal doen. Ze heeft schrik dat ik er spijt van ga krijgen, en alsnog terug naar mijn vrouw zou gaan. Door mijn twijfel in het verleden, heb ik mijn liefde ook aan het twijfelen gebracht, waardoor ze heel voorzichtig is geworden.

Begrijpelijk wanneer ze met de gedachte rondloopt dat ik zou teruggaan uit spijt en medelijden. En al zeker als je weet dat ze finacieel net sterk genoeg staat om alleen achter te blijven. Ik zat dus alleen op het appartement, en de momenten dat mijn geliefde er was waren zalig.

Maar o zo schaars, en wanneer ik dan alleen was had ik het bij momenten knap lastig. Ik wist wel voor wie en wat ik het deed maaaaar. Wetende dat zij met haar gezinnetje in de zetel zat, tv te kijken of er niets aan de hand is, en ik alleen achter bleef knaagde aan me. Ik hou zielsveel van mijn zoon, we hebben een geweldige band, het is niet alleen mijn kind maar ook mijn grootste vriend.

Het appartement huur ik nog steeds, 2 weken later. Mijn thuis voelt helemaal niet meer aan als MIJN thuis, maar ook alleen op het appartement weet ik met mezelf geen raad. Mijn hart kiest voor de liefde, mijn verstand voor de zekerheid. Ik kan nog alle kanten uit.

Ik besef dat het door mijn twijfels is dat het zover is kunnen komen, maar ik weet ook dat ik nooit zal stoppen met het houden van de verboden liefde. Het besef is er om voor de liefde te kiezen, want dit kom je maar 1 keer in je leven tegen. Of ga je verder in een leven dat je niet wil, en waar momenten van geluk heel ver te zoeken zijn. Herkent iemand zich in dit verhaal, dan hoor ik het graag. Ik weet dat dit verwarrend overkomt, en jullie met heel veel vragen rondlopen bij het lezen van.

Maar het verhaal is zo complex, dat het neerschrijven hiervan uren zou duren. De rode draad is twijfel en angst voor het onbekende, de onzekerheid. Terwijl er in beiden huwelijken geen liefde meer heerst, maar net word gekozen voor de zekerheid, met een partner die wel verder wil ondanks alles wat we hebben opgebiegt.

Ik vraag niet naar een mening, want beslissen kunnen jullie niet in onze plaats, wel of er iemand is die zich in deze situatie herkent, en hoe het is afgelopen. Je wist dat je liefde zeker komt,maar bent toch terug naar u thuis gegaan,waar t voelt niet meer thuis,en wilt verder leven met vrouw die je niet houd,maar voor de zekerheid,welke zekerheid? Je houd van je zoon,en hij zal toekijken de mooie momenten in zijn gezin die ver te zoeken zijn.

Is er iemand gelukkig dan. Als je echt verliefd bent,dan heb je geen medelijden met niemand. Wat me verbaast is dat veel mensen bereid zijn in een relatie te blijven waar ze, om welke redenen dan ook, niet happy meer zijn. Als jij blijft terwijl je je niet happy voelt voelen je kinderen dat ook. Dat is net zo min goed voor ze als een scheiding. Ga alleen wonen met de kinderen, zonder de nieuwe partner.

Als je naar je verstand luistert wordt je niet happy, luister naar je hart en volg dat. Het is gemeen om je partner niets te vertellen, zodat jij nog een vangnet hebt. Je kunt je geluk niet bouwen op het ongeluk van een ander, maar die ander investeerde niet genoeg meer in de relatie. Ook helemaal eens met Bep. Al is het niet zo dat ik een vangnet heb ingebouwd. Ik heb steeds mijn vrouw ingelicht over wat de plannen waren, vertelde wat ik voel voor de verboden liefde, maar steeds opnieuw blijft ze aanklampen.

Mijn verboden liefde deed dat wel, ze koos voor de vangnet. Enerzijds begrijp ik haar, van de andere kant is ze er nooit wanneer je haar echt nodig hebt, anders valt het systeem vangnet in elkaar. De dagen dat je ze het meest nodig hebt, de momenten die mensen die van elkaar houden samen doorbrengen, die mis ik……….

En dat zet net een rem op mij, dan ben ik heel kwetsbaar, je begint dan dingen te zien die er niet zijn. Zowel bij de verboden liefde, als bij je vrouw. Je verboden liefde zie je dan in gedachte gezellig op de bank zitten met haar man, bij je vrouw weet je dat ze niets liever wil dan samen met jou samen op een bank zitten, dat alles alsnog goed komt.

Maar het komt nooit meer goed, het is er niet meer. Dus BEP als je bedoeld dat de verboden liefde niet genoeg investeerde…………. Maar het maakt het doorhakken van knopen er alleen maar moeilijker door. Het één is het gevolg van het andere, waardoor de schuld bij elkaar wordt gelegd, terwijl je er samen een even groot aandeel in hebt.

En zij heeft ook een punt in haar bericht, voor wie ga je terug naar huis, je kind blijft altijd je kind. Maar elk moment dat ik met mijn kind ben is van goudwaarde.

Het zou anders zijn moest de verboden liefde langs je op de bank zitten, dan hoef je niet te piekeren hoe zij langs haar man zit, voor de zekerheid kiezend. Dan kom je er door samen met haar, en sta je niet alleen op de moeilijkste momenten van je leven. Wat een reacties hier zeg. In mijn geval maak ik mijn vrouw het leven niet zuur, ik bind haar niet aan mij door valse belofte.

Ze weet dat ik haar net kan geven wat ik niet heb. Ik voel me niet schuldig omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders. Wat mijn verbode liefde betreft, dat is haar keuze. Eentje die ik persoonlijk niet zou maken, want ze staat er niet bij stil dat ze het mij daardoor extra moeilijk maakt. Wat respect betreft, kan je hierover spreken? Je denkt ook niet aan respect waneer je samen bent met de verboden liefde. Respect naar je vrouw en liefde voor een ander zijn 2 woorden die niet samen gaan.

Konijntje jij hebt app maar uit uwe woorden blijkt dat je nog bij uwe vrouw bent,waarom als ik vragen mag. Niets is zo complex als een mens. Het wil niet zeggen omdat mijn vrouw liefde heeft voor mij als je dar bedoeld dat die plots wederzijds is.

Het is zo erg geworden dat ik huiver wanneer ze me wil kussen of aandacht vraagt. Dan weet he dat het echt over is. Waarom ik nu nog bij mijn vrouw onder 1 dak woon. Ik heb een kind waar ik heel veel van hou, een thuis waar ik jaren heb gewoond, een schat van een hond, en die mis ik stuk voor stuk. Wanneer je dan in je eentje op je app zit, net een meningsverschil hebt gehad en je jezelf in de steek gelaten voelt………. Je tijd alleen doorbrengen op je app waar niemand voor je is, terwijl je zoon me vakantie thuis zit en voorlopig nog niet naar het appartement wil komen, of vragen om liefde weer je naar hunkert op dat moment.

En die vond ik met mijn zoon en mijn hond. Her thuis gevoel heb ik ze niet meer bij. Mijn vrouw is ook hiervan op de hoogte, ze ziet en voelt ook dat het hopeloos is.

Ze weet ook dat ik naar het appartement terug ga, we leven onder hetzelfde dak, daar is ook alles mee gezegd. Ze weet ook dat ik heel veel van de verboden liefde hou, en ik haar niet kan vergeten, ik mid ze elke min van de dag. Maar ik heb begrip voor de verboden liefde, ze wil zekerheid van mijn kant, alleen vind ik het zo jammer dat ze niet inziet in welke moeilijke emotionele situatie ze me brengt.

Dat ze niet begrijpt dat ik liefde en aandacht zoek bij mensen waar ik van hou. En als zij er is blijft er nog over mijn zoon.

Maar het is de zekerheid waar ze voorlopig voor kiest. Vast staat dat ik niet terug thuis zal gaan wonen, buiten wat ik opnoemde hierboven is er niets meer om voor te leven. Mis die spannende mailtjes en smsjes! Ben hem net alweer twee keer tegengekomen, krijg ik zo'n een of ander geil knipoogje brrrr.

Klinkt gek, maar ben toch wel blij als hij morgen even weg is van kantoor Salle, trouwens ook nog een vraagje voor jou; hoeveel tussenpozen zitten er bij jullie tussen de afspraakjes? Ben nu op zoek naar lichtpuntjes, hoop nog steeds dat hij terug komt! En dat lukt hem nog aardig ook met zijn knipoog. Als hij het helemaal niet meer ziet zitten doe je dat toch ook niet, lijkt mij! Salle, toen ik zelf nog gebonden was en het ging een keer niet door met toenmalige minnaar dacht ik ook weer een kans minder dat het uitkomt.

Alhoewel ik het toen nooit bij mij thuis deed. Maarja, afzeggen is natuurlijk altijd klote! Kan alleen soms die stress dus wel eens verminderen. Voor de liefhebbers van mijn 's hopelijk in spe v' soap hier weer een vervolgje; had me nog zo voorgenomen er niet in te trappen en hem lekker te negeren Vanmiddag was het weer raak, volgens mij krijgt hij de smaak weer te pakken. Lijkt wel of hij het na ons gesprek weer ziet zitten ofzo, want hij is weer flink aan het aandacht trekken gegaan.

Zit ik met mijn collega waar mee ik op een kamer zit een gesprek te voeren, staat hij ineens in de deuropening me heel lang en doordringend aan te kijken. Voelde me weer even lekker ongemakkelijk, maar ja Snap echt niets van deze vent spel. Eerst alle moeite doen om me te krijgen, dan heeft ie me gehad en dan laat ie niets horen, vervolgens gaan we een gesprekje aan en bekent hij spijt te hebben.

Vervolgens begint ie weer van voor af aan!!! Kan aan mij liggen, volg het niet meer helemaal. Werkt het spelletje dus zo??? Even later bij het koffiehalen staat hij ineens achter me. Dus ik pak netjes koffie voor mezelf en niet voor hem. Dus dat vond ie wel weer een reden om een flauw gesprek aan te gaan. Dat ik wel goed voor hem moest zorgen, waarop ik zei; kijk maar uit want ik ben gevaarlijk hoor, daar weet je nu alles van.

Krijg ik als antwoord terug 'dat vind ik ook juist zo lekker aan je! Heb zo erg de neiging om er iets van te zeggen! Dit is toch niets om zo te werken. Achteraf gezien ben ik gewoon ontzettend stom geweest om me hierin te mengen, maar dat is natuurlijk achteraf gepraat. Maar ik voel me zo ontzettend klote deze morgen! Tja, weer een bewijs dat ik toch teveel verbonden ben met hem. Doddie sprak over een les voor de volgende keer. Ja zo moet ik het ook maar zien.

En recuerdo; spannend dat ie weer contact zoekt! Is er nog iets gebeurd vanmiddag? Hij negeert je en je wordt boos en vind het zonde en niet de moeite om je relatie op het spel te zetten, tot hij weer bijdraait, dan is het weer spannend.

Hij irriteert je en geeft je het gevoel van een afgelikte boterham, maar zodra meneer in zijn vingers knipt ga je weer tegen de muur in het kantoor. Dat is een goed punt Ezeltje. Ik herken bij een hoop dames, inclusief mezelf, die neiging om veel te afhankelijk van hem te zijn. Ik snap zelf niet goed waarom. Ben benieuwd of iemand anders dat wel uit kan leggen Daar voel je je goed bij en dat wil je niet verliezen, dreigt dat te gebeuren dan wil je het toch vasthouden, je wordt dan boos maar zodra die aandacht er weer is smelt je.

Maar echt die aandacht kun je ook van leuke mannen krijgen. En de touwtjes in handen nemen, dat is juist niet altijd zo spannend, die mannen die als was zijn in je handen en die alles doen vond ik ook niet bepaald boeient.

Tja foute mannen zijn soms uitdagend en sexy, maar ze doen je ook pijn juist omdat ze fout zijn. Je kan niet veel anders doen dan afwachten wanneer een date te realiseren is. De neiging om genoegen te nemen met wat je krijgen kan, je geboden wordt, maakt je ook niet onafhankelijker. Nou ik never nooit niet. Ik ga er onder het koken eens over nadenken Ik denkt dus dat je moet kijken naar wat je terug krijgt, en is dat niet in balans moet dat je toch te denken geven.

Ik was snel klaar als die aandacht niet meer gegeven werd, ik moet er ook nog lol aan beleven, in andere geval krijg je wat recuerdo nu voelt, het gevoel van gebruikt zijn. Eis dus wat terug, er zijn genoeg mannen in voor een avontuurtje en voor hem 10 andere. Ik herken trouwens ook wel een hoop, hoe ik was. Maar nadat ik ervaren heb hoe ellendig dat kan voelen en in ben gaan zien hoe raar dat eigenlijk werkt kan ik gelukkig anders.